Een tijd geleden heb ik besloten (ja, het is een besluit) om mij te tonen zoals ik ben.

Dit lijkt een simpel besluit maar dat was het niet.

Vaak krijg ik de boodschap dat ik ‘anders’ ben.

Reacties zoals ‘doe maar normaal’, ‘denk niet zoveel na’, ‘je maakt jezelf ongelukkig’, ‘doe maar zoals iedereen’, ‘doe niet zo extreem’, ‘waar jij je mee bezig houdt’, ‘leg je daarbij neer, dit is nu eenmaal het leven’,….

Ik trek het mij niet meer aan. Maar dat was ooit anders.

Ook als kind kreeg ik dergelijke reacties. En hoe ouder ik werd, hoe meer ik werd uitgesloten om wie ik was (en nog altijd ben).

Ik dacht dan ook dat er iets mis was met mij.

En ik werd iemand anders. Iemand waarvan ik dacht dat zij wel oké was.

Maar ook dat werkte niet.

En ik vervreemdde niet alleen van anderen maar ook van mezelf. Met alle gevolgen van dien.

Ik kwam niet tot rust, vond mijn eigen doel niet, leefde niet zoals ik wilde en werd alleen maar meer gefrustreerd.

Ik had mij via verschillende opleidingen veel verdiept in ‘de mens’ en veel kennis en inzichten opgedaan en snapte dan ook niet dat ik de oplossing niet vond.

Nu weet ik, na vele omzwervingen (ik bespaar jou de details), dat deze kennis allemaal los van elkaar stond.

Er was geen systeem, geen samenhang, waardoor het dus niet goed werkte.

Vergelijk het met het feit dat je licht wil in je eetkamer. Je hebt de schakelaar, de leidingen en de mooie luster maar toch is er geen licht.

Het is echter voor iedereen duidelijk dat alle elementen met elkaar moeten worden verbonden volgens een bepaalde volgorde en dan pas heb je licht.

Zo werkt het dus ook voor ‘de mens’. Als alle inzichten en kennis verbonden worden via een systeem, een stappenplan, dan zal het werken.

En dit kan ik je leren.

Vanuit kennis en inzichten, vanuit de ervaring  van vijftien jaar therapie geven én vanuit eigen ervaring.

Zo kan ik jou de omzwervingen die ik zelf heb gemaakt, besparen.

Graag ook nog wat details over mij? Zaken die mij het label ‘anders’ hebben gegeven?

  • Ik ben heel bewust bezig met welke impact onze levensstijl heeft zowel op onze gezondheid als op de toestand van het milieu. Dit leidt er onder andere naar dat ik veganistisch eet (geen enkel dierlijk product). Bovendien word ik kwaad als iemand achteloos een blaadje van een plant trekt. Of als men een vlieg of spin doodmept. En als je kikkerbilletjes of foie gras eet in mijn gezelschap voel je je meestal niet op jouw gemak :).
  • Ik heb een groot rechtvaardigheidsgevoel (ik mocht als kind niet meer kijken naar Calimero omdat ik daar zo ongelukkig van werd) en hou daar ook mijn mond niet over.
  • Ik stel veel vragen over het ontstaan of het doel van iets. Het antwoord ‘omdat dit zo hoort’, kan ik niet verdragen (als kind geraakte ik gefrustreerd omdat niemand mij kon uitleggen hoe men had bepaald dat het kleur om door te rijden groen is).
  • Ik ben nogal extreem in alles. Neem bv. mijn minimalistische fase. Telkens als mijn man van zijn werk thuiskwam, was er weer iets verdwenen in huis. Ik wou ook geen bed meer. Een week heb ik op de grond geslapen (ja, écht). Omdat ik overal pijn had en er niet in slaagde om langer dan een uur door te slapen, ben ik terug in mijn bed gaan slapen. Had mijn man mij echter niet tegengehouden dan had ik nu geen meubels meer :) .
  • Ik ben intens. Ik kan niet over koetjes en kalfjes praten. Indien ik over oppervlakkige zaken moet spreken, verveel ik mij, val ik stil en hou ik mij in mijn hoofd met iets anders bezig. Maar als je mij een opening geef dan trek ik het gesprek naar de ‘serieuze’ onderwerpen. Dat geeft echter veel mensen een ongemakkelijk gevoel.
  • Ik hou van countrydansen, re-enactment, met een voorkeur voor de Victoriaanse periode (yep, zo helemaal verkleed lopen zoals in de jaren stilletjes) en Leonardo Da Vinci.