Vorige zomer was ik met mijn gezin op reis in Frankrijk (yep, als je niet meer op reis kan dan begin je te mijmeren over voorbije reizen). 

 We gingen toen ook naar de haven van Larros, een plaats gekend voor zijn oesters.

We bezochten het mooie oestermuseum en er waren ook allerlei restaurantjes die degustatiemenu’s aanboden van soorten oesters in combinatie met verschillende wijnsoorten. 

 Zowel mijn man als mijn twee zonen bestelden een dergelijk degustatiemenu.

Omdat ik een aantal jaar geleden besliste om veganistisch te gaan eten (geen dierlijk producten meer), eet ik geen oesters meer. Hoewel ik graag oesters eet. Het is niet omdat je beslist iets niet meer te eten dat je dit ook plots niet meer lust. 

Er stond echter niets anders op de kaart!

En ik had honger! En die oesters zagen er zo smakelijk uit (ik weet het, er zijn personen die dit nu lezen en  ‘smakelijk’ en ‘oester’ niet in dezelfde zin kunnen zien ? maar hé, ik wel) en mijn mannen wilden persé de oesters proeven (wat ik dus begreep).

Gelukkig hebben de Fransen de gewoonte om brood en water op tafel te zetten en dus werd ik letterlijk op water en brood gezet!

Nu kon ik twee zaken doen: ofwel mijn principe aan de kant zetten en ‘voor deze ene keer’ toch oesters eten of mij aan mijn beslissing houden en droog brood eten. 

Ik koos voor het laatste. Maar ik kan jou verzekeren: ik heb strijd moeten leveren met mijn eigen hoofd. 

 

 

Men heeft daar een woord voor, voor de keuze die ik heb gemaakt: toewijding. 

Klinkt plechtig hé? En ouderwets. En zelfs een beetje kerkelijk, vind ik.

In het Engels spreken ze van ‘commitment’.

Klinkt toch sappiger hé. En stoerder. 

Waarom klinkt alles toch beter in het Engels?

 

Wat betekent toewijding eigenlijk? 

Volgens het woordenboek betekent het ‘met overgave, zorg en aandacht voor iets’.

Synoniemen zijn bezieling, enthousiasme, ijver, inzet. 

nt mooi als hij zegt:

Inky Johnson, een motiverende spreker, verwoordt het mooi als hij zegt

“commitment is staying true to what you said you would do long after the mood that you said it in has left”.

 

Vandaar dat ik blijf veganistisch eten. Ook wanneer het moeilijk is. Ook wanneer anderen zeggen ‘voor deze ene keer’. Ook wanneer ik eerst alle restaurants moet aflopen voor ik er één vind waar ik iets kan eten. Ook wanneer ik boze blikken krijg of flauwe moppen moet aanhoren.

 

Omdat ik hier echt wil voor gaan. Omdat ik hier echt in geloof. Omdat ik mij niet hoef te vergelijken met anderen. Omdat ik het leven mag leiden dat ik wil leiden.

En dat is maar één voorbeeld. 

Alles is een bewuste keuze!

En alles begint met het maken van die keuze. En dan werk je toegewijd verder aan die keuze.

En als ik het kan, dan jij ook!

 

Wat in jouw leven doe jij met toewijding? Of wat zou je willen doen met toewijding maar sta jij jouzelf nog in de weg? Waar hou je jezelf nog klein? 

Ik lees het graag.