Je kent dat gevoel misschien ook onder de term ‘intuïtie’. 

Intuïtie komt van het Latijnse woord ‘intueor’. Dit betekent ‘aandachtig bekijken’. Een soort van innerlijk waarnemen. Een natuurlijk aanvoelen. Een innerlijke stem. De wijsheid van jouw lichaam. 

Maar zo vaak is het ook de stem die we niet horen. Niet willen horen. Niet durven horen. Die stem die we overschreeuwen met allerlei afleiding.

Maar als je deze stem onderdrukt, dan onderdruk je wie je bent. 

Let wel, die innerlijke stem mag je niet verwarren met de stem in jouw hoofd. Dat is de stem van jouw reptielenbrein (ik schreef hier al een artikel over). Die stem die overal een antwoord op heeft en jou vaak berispend toespreekt. 

De stem van jouw intuïtie is kalm en rustig. De stem van jouw reptielenbrein is druk en lastig. 

Jouw intuïtie is ook niet jouw emoties. Emoties worden heel vaak gekleurd door angsten en overtuigingen. 

Klinkt ingewikkeld? Het is een kwestie van oefenen. 

Je mag vertrouwen op jezelf. Op het antwoord dat ‘van binnen’ komt. 

En hoe meer je luistert, hoe duidelijker die stem zal te horen zijn. Net zoals bij alles gaat het om oefenen, herhalen en op jezelf vertrouwen. 

Hoe duidelijker die stem wordt, hoe minder je zal twijfelen. Hoe duidelijker de weg zal worden. En hoe minder energie het jou allemaal zal kosten. Hoe minder je zal piekeren en jou zorgen maken. 

De beste manier om in contact te komen met jouw intuïtie is door stil te zijn. Ontspan jezelf en luister of je een zachte, lieve stem hoort. En vooral: leer hierop te vertrouwen. 

 

Hoor jij jouw intuïtie en durft je ze ook te volgen? 

Of doe je vooral wat je denkt dat je moet doen? Laat jij jou leiden door jouw emoties of jouw reptielenbrein?

 

Ken je iemand die het ook waardevol zou vinden om mijn artikels te lezen, stuur deze dan gerust door. Delen mag.