Op een goede manier stilstaan bij gevoelens kan via drie richtlijnen.

De eerste richtlijn is dat je aandacht geeft aan wat er vanbinnen met je gebeurt. 

Dat je erkent dat het gevoel bestaat. Dat je de energie die zich vanbinnen opstapelt en die we labelen als verdriet, angst of blijdschap niet wegduwt, rationaliseert, minimaliseert of op een of andere manier verdooft. Voelen doe je door al je aandacht te focussen op die energie. Net zoals je je aandacht richt op iets extern zoals een taak of een boek. Durven aandacht geven aan een gevoel is een noodzakelijke stap.

De tweede richtlijn is dat je dit doet met acceptatie. 

Dit wil zeggen dat je je gevoel oké vindt. In de zin dat je gevoel niet alleen bestaat maar ook mag bestaan. Dat je niet zegt ‘dit gevoel bestaat maar ik wil het niet’. 

De derde richtlijn is dat je het gevoel laat bestaan als ‘iets in jou’. Er is een ‘ik’ en er is een ‘het’ (het gevoel, een iets in jou). Je hoeft niet samen te vallen met je gevoel. Er is afstand tussen jou en jouw gevoel. 

De drie richtlijnen samengevat geven een houvast om op een goede manier met gevoelens om te gaan: ‘iets in mij voelt zich …. en dat is oké’.

Uiteraard gaat dit niet in één, twee, drie. Iets nieuws leren heeft tijd nodig. Tijd en mildheid naar jezelf. En misschien zijn er ook blokkades die individueel moeten worden bekeken.