Mensen die nog nooit therapie hebben gevolgd, hebben geen idee wat te verwachten. Meestal zijn ze nerveus bij het binnenkomen van de praktijk.

Ze vragen zich af hoe de ruimte er zal uitzien, wat ze zullen moeten vertellen en hoe alles zal verlopen. Ze hebben ook vraagtekens betreffende de therapeut (hij of zij). 

Therapeuten worden vaak gezien als ‘anders’. Dit ‘anders’ kan verschillende invullingen krijgen. Ik merk dikwijls dat één van deze invullingen is dat men denkt dat de therapeut het allemaal wel voor elkaar heeft. Het allemaal wel weet en in zijn leven geen dergelijke, al dan niet mentale, moeilijkheden tegenkomt. 

Cliënten zeggen mij ‘maar jij weet niet hoe dit voelt’ of ‘jij kan jou dit niet voorstellen’ en schamen zich voor wat zij voelen. Zien zichzelf als zwak en voelen zich veroordeeld door de anderen, de maatschappij en ook door zichzelf. Men denkt dat er iets ‘mis’ is met hen. 

Het is natuurlijk wel waar dat niemand exact kan voelen hoe een ander zich voelt. Maar omdat we allemaal mensen zijn, zijn we allemaal in staat om dezelfde zaken te voelen. Ook een therapeut. 

Een therapeut is niet perfect en heeft geen perfect leven. Hij of zij heeft niet de perfecte antwoorden en is in staat om dezelfde wanhoop en donkerte te voelen als zijn of haar cliënten. 

Ben ik nu aan het zeggen dat in therapie gaan geen zin heeft want dat die therapeut het ook niet weet. Nee, helemaal niet. En dat lijkt mij maar logisch hé want anders kan ik mijn deur wel sluiten. 

Ik pleit er hier voor om geen schrik te hebben om naar een therapeut te stappen. Hij of zij is ook een mens en zal je begrijpen. Hij of zij zal je niet veroordelen of zwak vinden. En niet alleen omdat therapeuten dit niet mogen volgens de theorie.

Misschien denk je nu ‘een goede vriend of vriendin begrijpt mij ook en veroordeelt mij ook niet, daarvoor heb ik geen therapeut nodig’. 

Wat echter het verschil maakt tussen een goede vriend en een goede therapeut, is dat een goede therapeut altijd minstens één stap verder is in zijn of haar eigen proces. Hij of zij kent de stappen die nodig zijn om vooruit te geraken en kan daardoor jouw gids zijn. Je kan in zijn of haar spoor stappen en daar ben je veilig. 

En dan is het een goede zaak dat een therapeut dezelfde zaken kan voelen en beleven als jou want wat ben je met een gids die het terrein niet kent?