Eén van de modules in mijn traject ‘Blijf jezelf niet in de weg staan!’ gaat over zelfliefde. 

Zelfliefde is voor mij jezelf kennen, begrijpen, liefdevol omarmen en radicaal aanvaarden. Zowel innerlijk als uiterlijk. 

Da’s veel gevraagd hé. 

Maar dat gaat, zoals elk groeiproces, in babystapjes hé. Van het niveau waarop je bent, tot waar je wil geraken (en dat is voor iedereen anders).

 

Zelf ben ik doorheen de jaren heel wat gegroeid in zelfliefde. En toen een cliënte mij tijdens een gesprek over zelfliefde vroeg ‘kan jij dat zelf allemaal?’, kon ik oprecht antwoorden ‘ja, eigenlijk wel’ 😊.

 

Maar gezien ik een natuurtalent ben in zelfreflectie bleef mijn reactie in mijn hoofd rondspoken om te zien of er écht geen addertje onder het gras zat. 

En ja hoor, ik vond er één 😀. 

En nee, niet vanuit een sadomasochistische manier van met mezelf om te gaan maar wel vanuit het principe dat zelfbewustzijn leidt naar zelftransformatie. 

 

Ik merk dat ik de laatste tijd weer kritischer naar mijn spiegelbeeld kijk. 

Ja, er hangen corona-kilo’s aan (want ne mens moet zichzelf toch met íets verwennen hé als de wereld op slot zit) maar daar gaat het eigenlijk niet om. 

Het gaat erom dat de vorm van mijn lichaam aan het veranderen is. 

 

Ik ben 46 jaar en elke vrouw die ouder is dan mij zegt ‘ja, de overgang hé’ en ‘je figuur verandert, je zal er mee moeten leren leven’. 

Ik lijk (nog 😀) breder te worden en mijn taille is aan het verdwijnen. 

Vind ik dat erg? 

Ja. Op bepaalde momenten wel (denk pashok-situatie). 

Een positieve mindset heeft zo nu en dan ook zijn haperingskes hé.

 

Maar tegelijk voel ik ook dat er een dieper proces aan de gang is. 

Dit proces zorgt ervoor dat ik liefdevoller naar de veranderingen kan kijken. 

Waarom? 

Omdat ik naar de redenen van de veranderingen kan kijken.

 

De buitenkant is altijd verbonden met de binnenkant. 

In het leven ga je door fases. Zowel uiterlijk als innerlijk. En als dat in een liefdevolle connectie gebeurt dan ‘past’ dit ook. 

Waarom heeft een jonge vrouw een smallere taille? Om haar heupen in de verf te zetten. Brede heupen zijn een symbool van vruchtbaarheid.  Mannen worden er door aangetrokken en dat is het doel. 

Ik heb mijn vruchtbare jaren gehad en hoef geen jonge mannen meer aan te trekken. 

Dan is het toch logisch dat mijn ‘vruchtbaarheids-signalen’ verdwijnen? Ik wil de mannen toch niet in de war brengen hé 😀 😀.

 

Wat krijg ik er voor in de plaats? 

Nu zou ik heel cliché kunnen zeggen: wijsheid.

Maar zo voelt het niet (daarvoor zijn mijn haren nog niet grijs genoeg 😉). Dus dat zeg ik niet. 

 

Wat dan wel? 

Niet meer aan de verwachtingen voldoen. 

Deze nieuwe vorm van mijn lichaam vertelt mij dat ik ook innerlijk een nieuwe fase van mijn leven mag binnen gaan. Een fase die ik volledig mag uitdragen. Zowel uiterlijk als innerlijk.

Dat ik mijn boodschap mag verspreiden. Niet meer zoals het hoort maar wel zoals het is.

 

Als dat geen wijsheid is, wat is het dan wel? 

Ik zou zeggen ‘rijpheid’ maar dan komt er automatisch de associatie met een abrikoos 😀 (don’t ask why). 

Misschien is het juiste woord ‘maturiteit’. Maar ook dat klinkt niet ‘je dat’. 

Ik weet het nog niet (en dat is oké). 

Misschien moet ik mijn eigen woord uitvinden. 

Een woord dat omschrijft hoe je met hart en ziel niet aan de verwachtingen voldoet, plek durft innemen, jouw eigen verhaal durft te delen, alleen durft te staan. 

Authentieke maturiteit? 

Of misschien gewoon ‘heks’? 😀 

 

Suggesties welkom!!

 

En zoals altijd, laat mij zeker weten hoe mijn hersenspinsels bij jou binnenkomen!

Welk reflectieproces schiet er dan bij jou in gang? 

 

PS: Ben je al inschreven voor mijn gratis webinar ‘Stop met jezelf te saboteren’ op 26 april? 

Meer informatie vind je hier: https://psyfero.be/aanvraag-webinar