Het is vandaag Wereld Complimentendag. De dag dus om weelderig te strooien met complimenten en dankbaarheid daarvoor terug te krijgen.

Ik vraag me bij dergelijke dagen (want zo bestaan er tegenwoordig heel wat) toch altijd af hoe deze ontstaan. 

En dan is er natuurlijk maar één oplossing: googlen!

Maar ik ga wat ik heb bijgeleerd nu niet over jou uitstorten. Zie google zou ik zeggen 😀. 

 

Ik heb ooit eens een ‘inhaak-kalender’ gedownload. Dat is een kalender die jou elke dag vertelt welke soort dag het is (wist je dat er een nationale kroketten-dag is?, ik denk dat het een Nederlandse kalender is 😀) zodat je inspiratie hebt om iets te posten op sociale media. 

Maar ik gebruik hem niet. Ik hou er blijkbaar niet van om iets te doen omdat het ‘de dag’ is.

Alleen de Winnie De Poeh- dag, die vond ik té cute om te laten liggen. 

 

Ik kwam deze morgen direct te weten dat het complimentendag was door mijn sociale media te openen. Daar struikel je momenteel over de complimenten want uit een onderzoek blijkt dat online complimenten geven even goed werkt als offline (en zo heb ik er toch een google-weetje in gestopt hé 😊). 

 

Net als bij de andere dagen, heb ik nu ook geen zin om mee te doen. 

 

Niet dat ik tegen complimenten ben. En sommige artikels vond ik heel goed zoals ’50 complimenten zonder over het uiterlijk te praten’. 

Maar ik las vandaag echter ook bij verschillende mensen dat ‘iedereen hetzelfde doet’ op sociale media. 

Tja, dat lijkt mij dan logisch hé, als je die dagen volgt. 

 

Ik ga graag mijn eigen spoor. 

En jij? 

 

Maar ik snap het natuurlijk wel. De inspiratie is er soms niet, er liggen allerlei interne obstakels en dan is het gemakkelijker om op de trein te springen of om iemand te kopiëren. 

Ik zit momenteel met een dergelijk probleem. 

 

Ik zou graag meer ‘stories ‘of ‘verhalen’ maken maar ik weet niet waarover. 

Ik wil niet de zoveelste zijn die bij het wandelen het uitzicht deelt of de mee-neem maaltijd op zaterdagavond. 

Ik wil inhoud delen waar je iets aan hebt. 

De serie quotes die ik vroeger elke week deelde in een story zijn wel goed (en misschien moet ik ze er nu en dan weer eens ingooien) maar ik wil het persoonlijker maken. 

Maar daar is dan mijn innerlijke criticus. Telkens ik iets wil delen dat zegt hij (yep, ik heb een mannelijke criticus 😀) ‘dit is niet interessant genoeg’, ‘dit is echt te persoonlijk’, ‘daar heb je al eens over geschreven’,….

En dat komt natuurlijk omdat die meer persoonlijke stories iets nieuws zijn hé (nee, reels daar begin ik nu zelfs niet aan). 

En ‘geen verandering zonder actie’ natuurlijk. 

Maar het is niet omdat ik dit allemaal weet, dat alles simpel is voor mij. Ook voor mij zijn er obstakels te nemen. 

Dus heb ik met mijn coach afgesproken om ten laatste tegen volgende week een story te maken (het voorstel van mijn criticus was het einde van de maand 😊). 

Dit is namelijk het doel van een coaching: zij helpt mij om datgene te verwezenlijken waar ik goesting voor voel. Ze forceert mij niet maar geeft een concrete bedding aan mijn verlangens. 

 

En als je wil, kan je mij helpen. 

Laat mij even weten wat je zou willen zien in mijn stories. 

En als je dit niet durft, weet dan dat enkel actie angst geneest. Dan doen we allebei iets spannends. 

En natuurlijk volgen op Facebook en Instagram om mijn stories te zien hé. 

Fijne week!