Sinds begin dit jaar heb ik een gesloten FB-groep opgericht voor de vrouwen die bij mij het traject ‘Blijf jezelf niet in de weg staan!’ volgen. 

Regelmatig zet ik daar een post ter ondersteuning en/of ter inspiratie. En één keer per maand geef ik ook een vooraf aangekondigde FB-live om vragen te beantwoorden. 

Vorige maand was het dus de eerste keer dat ik dergelijke FB-live gaf. 

Ik had al FB-lives gegeven op mijn pagina maar nog niet met de bedoeling om vragen te beantwoorden. Want als je vragen wil beantwoorden dan moet je ook de reacties kunnen zien. 

En laat dit nu het probleem zijn…

Dat ging niet zo vlot, om het nog zacht uit te drukken.

Ik zag absoluut geen reacties terwijl er wel kijkers aanwezig waren. Wat ik ook deed reacties kwamen niet in beeld. 

Mijn cliënten probeerden mij te bellen en te sms’en om te communiceren en eventueel te helpen maar ik was zo slim geweest om mijn gsm niet bij mij te leggen. Ik zag dit dus maar nadien. 

Ik besloot deze FB-live af te sluiten en opnieuw te beginnen. 

 

Gelukkig hadden mijn kijkers veel geduld en bleven ze hangen voor een nieuwe poging. 

Uiteindelijk heb ik, als enige oplossing die ik vond, FB twee keer geopend. Eén keer om het te laten opnemen en één om het zelf te kunnen bekijken en dus op die manier de reacties wel te kunnen lezen. 

Kortom, na twintig enerverende minuten van zoeken lukte het om de ‘vraag en antwoord-sessie’ te laten beginnen.

Helemaal correct was het waarschijnlijk niet om twee keer FB te openen. Bovendien zat er op die manier ook vertraging op de lijn waardoor ik bv. niet wist wanneer het boek dat ik opstak bij mijn uitleg nu wel of niet in beeld was. Maar soit, we konden communiceren.

 

Waarom vertel ik dit nu? 

 

Als je mij al een tijdje volgt en jou herkent in wat ik schrijf in mijn nieuwsbrieven en op FB dan weet je wat er op die woensdagavond gebeurde in mijn hoofd.

Juist!

Mijn innerlijke criticus ging serieus te keer.

‘Je hebt dit weer niet goed voorbereid!’

‘Wat dacht je nu wel? Dacht je echt dat dit jou zou lukken? Je hebt nul verstand van computers.’

‘Ga eerst eens deftig oefenen hiermee voordat je iets op poten zet.’

‘Zou ik beter niet eerst een opleiding volgen hierin?’

‘Geef maar op.’

‘Weet je wat, stopt nu, het is al laat en probeer morgen nog eens opnieuw.’

‘Misschien moet je dit gewoon uitstellen tot volgende maand.’

En dit allemaal aan een razend tempo en maal tien. 

 

Ik heb echter niet geluisterd naar deze innerlijke criticus. 

Ik ben blijven ploeteren en uiteindelijk heeft er iets gewerkt (hoewel dit niet de ideale oplossing was maar het werkte dus het was goed genoeg).

Had ik wel geluisterd naar mijn innerlijke criticus dan was er voor de aanwezige mensen geen mogelijkheid om vragen te stellen.

En ik had het mezelf alleen maar moeilijker gemaakt.

Ik had me schuldig gevoeld omdat het niet lukte, ik was blijven piekeren over een andere oplossing, ik zou mij blijven zorgen maken of het de volgende maand wel zou lukken,….

En ik had mijn innerlijke criticus gelijk gegeven en dus alleen maar sterker gemaakt.

Het is dus veel beter om niet naar jouw innerlijke criticus te luisteren!

En ik probeer het deze maand weer opnieuw.

Er zal misschien wel even weer geklungel zijn. En mijn innerlijke criticus zal zich misschien wel weer even roeren maar veel minder dan vorige maand want hij weet ondertussen ‘het komt goed’.

En zo leer ik op mezelf te vertrouwen. 

 

En hoe is het voor jou? 

Luister jij wél naar jouw innerlijke criticus? 

Of lukt het jou om niet te luisteren en toch door te gaan? 

Laat je het mij even weten? 

 

En als je beslist dat je wel wat hulp kan gebruiken bij het niet luisteren naar jouw innerlijke criticus neem dan hier even een kijkje voor mijn videotraining ‘Leer in vier stappen omgaan met jouw innerlijke criticus!’.