Elke week een nieuwsbrief schrijven. Het is niet altijd een gemakkelijke opdracht. 

Soms vloeien de woorden vanzelf op papier en soms is het trekken en sleuren voordat ik deftig kan verwoorden wat ik wil zeggen. 

 

Ondertussen heb ik al 45 nieuwsbrieven geschreven. Ja, ik heb ze geteld ? .

 

Soms denk ik wel eens ‘pfff, deze week niet’. Maar toch luister ik niet naar deze gedachte. 

Waarom niet? 

Omdat ik een engagement ben aangegaan. 

Een engagement ten opzichte van mijn lezers maar ook ten opzichte van mezelf!

Als ik zeg dat ik iets doe dan doe ik het ook. 

En dan kan je op mij vertrouwen en dan ben ik ook betrouwbaar voor mezelf. 

 

Onlangs was ik met iemand aan het praten over intermitterend vasten (mijn nieuwste project, ik bijt mij graag in iets vast, maar dat is een ander verhaal) en gezonde voeding. 

Toen kwam de vraag die altijd komt als het gaat over mijn ‘geen-vlees-eten visie’: “Heb je sinds jouw beslissing zelfs niet één keer gezondigd?”

Nee! (wie herinnert zich mijn verhaal nog over de oesters tijdens mijn vakantie?)

Niet omdat ik een rigide persoon ben maar omdat ik een besluit genomen heb. 

Ik heb besloten om geen vlees meer te eten. Ik ben niet besloten om af en toe wel nog vlees te eten. 

Een besluit is voor mij een besluit. 

En dan gaat het mij niet om wát je besluit maar dát je een besluit neemt. 

 

Heel vaak zie ik mensen gevangen in twijfel ‘zou ik of zou ik niet?’. 

Maar die twijfel kost veel energie. Telkens opnieuw moet je voor elke gelegenheid een besluit nemen. 

Stel je voor dat ik bij elke maaltijd een kwartier twijfel of ik die dag wel of geen vlees zou eten. Dat is toch verloren tijd? 

 

En zo is het ook met jouw eigen ontwikkeling.

Alles kan je zelf veranderen. Ja, echt!

Maar dan moet je wel eerst een besluit nemen. Anders geraak je nooit over de obstakels die er gegarandeerd zijn. 

 

Ik geef jou een ander voorbeeld. 

Ik sport niet graag. En ik zwalp altijd tussen periodes van wel sporten en niet sporten. 

Het geringste excuus is goed genoeg om mij van het sporten af te houden. Maar als ik dan niet sport dan voel ik mij schuldig. 

Dit innerlijke gevecht kost mij energie en gemoedsrust. 

 

Waarom? 

Omdat ik geen besluit neem!

Ik besluit niet ‘ik ben geen sporter’ (en dan hoef ik mij niet schuldig te voelen) of ‘ik ben wel een sporter’ (en dan ga ik er ook voor). 

 

Let wel, beide keuzes zijn oké hé. 

En dit heeft niets te maken met gráág sporten. Je kan ook sporten tegen jouw zin. 

Net zoals je geen vlees kan eten terwijl je wel graag vlees eet. 

Maar nu ben ik een ‘would-be’ sporter en dat zorgt er voor dat ik de nodige obstakels (zoals vroeg opstaan op zondagmorgen) niet kan overwinnen.

Maar mijn goesting in vlees wel. Of mijn geen-goesting in schrijven ook. Want daar zit een besluit en een engagement achter. 

 

Hoe zit het voor jou? 

Op welk domein in jouw leven neem je geen besluit? 

Waar verlies je veel energie en tijd door geen bewuste keuze te maken? 

 

En als je het mij laten weten dan help ik jou graag!

Of nog beter: neem het besluit om een gratis kennismakingsgesprek aan te vragen en werk te maken van jouw toekomst!