Toen in september de live-dag van het coachingstraject dat ik volg echt live mocht doorgaan, logeerde ik de nacht voordien in een B&B in de buurt. 

Ik werd ontvangen door een vriendelijke eigenares die mij een korte rondleiding gaf, de kamer toonde en me, na een korte uitleg, goedenacht wenste. 

 

En zoals iedereen weet, ga je dan - na de officiële uitleg - zelf eens op verkenning ?. 

 

Ik kwam echter al vlug tot de vaststelling dat er geen handdoeken waren op de kamer!

Behalve het kleine handdoekje naast de lavabo (te zien op de foto) was er niets anders te vinden. 

 

Wat nu gedaan? 

Misschien denk jij nu ‘a, logisch hé Vicky, dan vráág je toch handdoeken’.

Wel, ik doorliep een aantal fases ?.

 

 

Eerst ging ik naarstig op zoek: ik doorzocht alle kasten nog twee keer en ik keek zelfs onder het bed?‍♀️ . Maar ik vond niets (uiteraard niet, want dan had ik ze wel gezien toen ik de eerste keer mijn ronde deed).

 

Toen dacht ik: ‘ach, het lukt me wel om mezelf af te drogen met dat kleine handdoekje! Er zijn mensen die zelfs geen handdoeken hebben. Wat sta ik hier te klagen’.

‘Komaan Vicky, wees creatief! Hoe kan je dit oplossen?’, sprak ik streng tegen mezelf.

 

En toen daagde het plots bij mij op wat ik eigenlijk aan het doen was! 

Ik was allerlei zaken aan het uitvinden om niet naar de eigenares van de B&B te stappen en de handdoeken te vragen!

 

Waarom deed ik dat? 

 

Vier redenen.

  • Ik wou geen fout maken: misschien waren handdoeken niet inbegrepen in de prijs, misschien had ik deze moeten reserveren of zo en had ik dat niet gezien op de website.
  • Ik wou niet afgaan als een gieter en ‘klagen’ waarna de dame de handdoeken met verontwaardiging toch uit de kast te voorschijn zou halen.
  • Ik wou de eigenares geen slecht gevoel geven. Ze had mij net verteld dat het door de corona-maatregelen een tijd geleden was dat ze nog een gast had en dat ze het wat ‘verleerd’  was.
  • Ik wou haar niet tot last zijn. Ik was laat aangekomen en misschien was ze nu al gaan slapen.

 

Om al deze reden was ik mezelf aan het saboteren!

In plaats van naar de handdoeken te vrágen zodat ik mij gewoon normaal kon afdrogen, was ik mij in allerlei bochten aan het wringen door de belemmerende overtuigingen in mijn brein.

 

Ik zette mijn kromme redeneringen recht door te denken:

  • als ik fout ben (en de handdoeken zijn er wel) dan zal de wereld niet vergaan;
  • ook gezichtsverlies is het einde van de wereld niet;
  • als ik de eigenares een slecht gevoel geeft dan is dat eigenlijk niet mijn zorg (klinkt cru maar dat betekent gewoon dat zij dan ook wel wat innerlijk werk te doen heeft);
  • en ik ben waarschijnlijk niet tot last want ze heeft als beroep een B&B gekozen.

 

 

Ik trok mijn stoute schoenen aan (a ja, want ik had mijn schoenen al uitgedaan ?) en ging op zoek naar de eigenares. 

Deze verontschuldigde zich uitgebreid en gaf mij de nodige handdoeken. 

Probleem opgelost! 

 

Vroeger had ik mezelf door mijn belemmerende gedachten laten klemrijden maar nu heb ik geleerd om mezelf niet meer te laten saboteren. 

 

 

Herken je jezelf in dit verhaal? 

Saboteer jij jouzelf ook regelmatig? 

En wil je ook leren dat het anders kan?

Dan heb ik goed nieuws voor jou!

Op 23 november om 19u geef ik een gratis webinar ‘Stop met jezelf te saboteren!’.

Daarin leer ik jou waar jouw belemmerende overtuigingen vandaan komen en hoe je ermee kan omgaan zodat je jezelf niet meer in de weg staat. 

Klik hier voor meer informatie: https://psyfero.be/aanvraag-webinar