Ja, ik zou alles alleen kunnen. En dat heb ik vijftien jaar lang ook gedaan. 

Het gevolg hiervan was dat ik op een bepaald niveau ben geraakt. Dat niveau was een goed niveau hé (je hoort mij niet klagen) maar dat was het dan ook. 

Mijn leven en mijn praktijk kabbelde rustig verder maar groei was er de laatste jaren niet meer. 

Ik had het niveau van wat ik alleen aankon, bereikt. 

En ik wil meer! 

Ik wil meer uitdaging, meer groei, meer persoonlijke ontwikkeling, meer impact kunnen hebben en  meer plezier hebben in mijn werk.

Dus nee, dat kan ik niet alleen. 

Ten eerste heb ik niet de kennis, de vaardigheden en de inzichten die deze anderen wel hebben. 

En ten tweede, en dat is voor mij het belangrijkste, zij trekken mij uit mijn comfortzone. 

En dat kan je niet alleen! Net zoals iedereen kies ik eerder voor mijn gemak dan voor stress. 

Een coach is een stok achter de deur. Een coach zorgt er voor dat ik ook daadwerkelijk doe wat ik zeg dat ik zal doen. 

Vandaar dat ik nu op een punt gekomen ben waarin ik consistent wil investeren in mijn groei. 

En dat komt natuurlijk ook mijn cliënten ten goede. Hoe meer ik als persoon en als therapeut groei, hoe beter, hoe meer en hoe sneller ik anderen kan helpen.

 

Ben je hier mee akkoord? 

Of denk je ‘moet het dan altijd meer zijn?’ 

Ja, voor mij wel! Ik wil altijd het uiterste uit de kan halen. Mijn omgeving vindt dat regelmatig een vervelend trekje 😀.

Maar ik wil mijn mooiste leven kunnen leven. Volgens mij is dat de reden waarom we hier zijn. Om je volste potentieel te bereiken en je talenten ten volle in te zetten. 

Waarom zou je je moeten inhouden in het leven? 

Ooit al eens een plant of een dier zich weten inhouden? 

Als mens zijn we de hoogste creatie van het universum. Waarom zouden we dan op onze eigen handrem staan?

 

Ik durf toe te geven dat ik een groots leven wil en ik durf toe te geven dat ik daarbij hulp kan gebruiken!

En jij? Wat wil jij?