Sociaal wenselijk gedrag.

Volgens de definitie is dat gedrag laten zien waarmee je voldoet aan de wens van je omgeving of aan wat je denkt dat je omgeving wenst. 

Het tegenovergestelde van sociaal wenselijk gedrag is authenticiteit: jouw eigen gevoelens volgen, jouw eigen keuzes maken en zodoende jouw eigen weg bewandelen. 

 

Welke keuze maak jij? 

Gedraag jij jou vooral sociaal wenselijk of vooral authentiek? 

 

Je weet ondertussen wel dat ik kies voor de authentieke kant.

Maar dit weekend stelde ik mezelf de vraag ‘hoe ver ga ik hierin?’ Hoe ver kán ik hierin gaan? En hoever wíl ik hierin gaan? Wanneer kies ik toch voor het sociaal wenselijke gedrag?

 

Ga ik in een groep mensen mijn tranen laten lopen wanneer iemand mij pijn doet met zijn of haar woorden of gedrag? 

Grijp ik naar een boek wanneer de conversatie met iemand mij niet boeit? 

In hoeverre maak ik wat er innerlijk in mij leeft altijd zichtbaar voor de buitenwereld? 

En waar ligt de grens met sociaal onaangepast gedrag? 

Of is ook dat subjectief? Ben ik voor de ene persoon met het stellen van authentiek gedrag sociaal onaangepast en ben ik voor de andere persoon dan net een krachtige persoonlijkheid? 

 

Na een emotioneel weekend zijn het vragen die mij vandaag bezig houden. 

Zelfobservatie en zelfreflectie zijn de basis van zelfontwikkeling. 

Het is voor mij een evidentie om mezelf voortdurend als in een helikopter-zicht te observeren. Dit zelfbewustzijn is de enige manier om mezelf voortdurend ‘bij te werken’. Net zoals een steenhouwer met veel geduld en precisiewerk het beeld uit de rots te voorschijn haalt. 

Het is voor mij zelfs zo’n evidentie dat ik niet begrijp hoe sommigen dit verlangen naar zelfontwikkeling niet hebben. 

Niet weten hoe dát snap ik (en ik kan het dan aanleren 😀) maar niet wíllen…. Nee, dat kan ik niet bevatten en het maakt me zelfs kwaad. Hoe kan je het leven op die manier weggooien? 

Maar ik wijk af…

Ik had het over sociaal gedrag en authenticiteit. 

 

Kan authenticiteit overslaan in egocentrisme en arrogantie? 

Want uit ervaring weet ik dat dit een schrik is die leeft bij mijn cliënten. Als ik mensen zelfliefde en kiezen voor zichzelf aanleer dan komt gelijk de vraag ‘is dat niet egoïstisch?’.

Je moet toch ook rekening houden met jouw omgeving? Met de noden van anderen mensen?

Daarop is mijn antwoord ‘ja, je moet rekening houden met jouw omgeving maar je moet jou niet laten leiden door jouw omgeving’. 

Een authentiek persoon wil heel graag goede sociale contacten. Een mens is niet gemaakt om alleen te leven. Een mens wil een diepe en echte connectie met een ander.

Hoe zou authenticiteit dan egoïstisch kunnen zijn? Egoïsme is volgens mij net géén authenticiteit. Egoïsme komt voor uit een kwetsuur die op de verkeerde manier verzorgd wordt. Egoïsme is de schrik om zichzelf kwetsbaar op te stellen.

 

Dus diegene die jouw authentieke gedrag sociaal onaangepast vindt, is waarschijnlijk niet authentiek. 

Ga je die persoon dan verliezen door jouw gedrag? Ja, waarschijnlijk wel. 

Maar dan moet je jou afvragen hoe erg je dat vindt. ‘The higher your vibe, the smaller your tribe’. 

 

Het was een weekend met lastige emoties maar ik heb geleerd om mijn gevoelens radicaal te aanvaarden omdat ik weet dat mijn gevoelens mij iets willen vertellen. Omdat ik weet dat een lastig gevoel mij terug een stukje verder in de juiste richting duwt. 

 

Ik heb geleerd dat ik weer een stukje verder mag gaan in mijn authenticiteit. Een stukje verder in mijn groeiproces. Ik heb geleerd dat ik mezelf geweld aan doe als ik dit niet doe. 

En ik wil daarin ook een voorbeeld zijn voor al wie dit wil én voor al wie dit nodig heeft.

 

Daarom zal ik ook straks op ‘verzenden’ drukken en mijn filosofische kronkels de ether in sturen want om het met het liedje vanuit de film ‘The greatest showman' te zeggen ‘This is me!’.