Onlangs zag ik in een nieuwsbrief het boek ‘Burn-out begint in de kleuterklas’ van Marcel Hendrickx. Ik heb het boek niet gelezen maar het handelt over hoe perfectionisme mensen doet opbranden en dat dit al op jonge leeftijd start. En gisteren dacht ik verschrikt ‘OMG dit klopt!’. 

Even verduidelijken. 

In het kader van aanvragen voor terugbetaling voor logopedie neem ik intelligentietesten af bij kinderen. Het bereik van deze testen gaat van de leeftijd van tweeënhalf tot zestien jaar. In de praktijk krijg ik vooral kleuters en kinderen van het eerste leerjaar over de vloer. Hetgeen logisch is want daar worden meestal de problemen voor het eerst gedetecteerd. 

Steeds meer en meer zie ik kinderen blokkeren bij de afname van deze testen. Een intelligentietest gaat van gemakkelijk vragen naar moeilijke vragen. Het doel is om de bepalen wanneer het kind het antwoord echt niet meer weet. Dit wil zeggen dat een kind, afhankelijk van de oefening, tot drie-, vier- of vijfmaal toe een verkeerd antwoord moeten geven of laten weten dat hij of zij het antwoord niet weet. Hoewel ik dit met handen en voeten uitleg en hen meerdere keren verzeker dat dit het doel is van de test en dat dit helemaal niet erg is, durven veel kinderen niet zeggen dat ze iets niet weten! 

Sommigen zitten mij aan te staren, anderen kijken heel geïnteresseerd naar het plafond of beginnen over iets te vertellen dat ze wel weten. Zelden klinkt er ‘ik weet het niet’ op een natuurlijke manier. Hoezeer zetten wij als maatschappij in op presteren als een kind van vier al niet meer durft zeggen iets niet te weten! 

Het wordt tijd dat we hier iets aan doen als we de opmars van burn-out en depressie wil tegenhouden.